فلسفه رجعت در نظام شیعه
17 بازدید
محل نشر: نشریه پاسدار اسلام
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
چکیده: رجعت، یکی از مسائل مورد اختلاف میان مذاهب اسلامی است که از عقاید مسلّم شیعه به شمار می‌آید و مورد تأیید اهل‌بیت (ع) نیز قرار گرفته است. «رجعت» در اصطلاح متکلمان است عبارت است از بازگشت برخی از اموات به دنیا بعد از ظهور حضرت مهدی (عج) و قبل از قیامت. در حقیقت رجعت، اختلاف نظر است و در آن دو دیدگاه عمده وجود دارد: بر اساس یک رویکرد که اکثر شیعیان و دانشمندان شیعه اثناعشریه براین باورند، رجعت به معنای بازگشت ائمه اطهار و گروهی از مؤمنان محض و کافران محض به دنیا با همان بدنهای مادی و جسمانی است. اما براساس رویکرد دوم که تعداد اندکی از شیعیان متقدم بدان باور داشتند، رجعت عبارت است از بازگشت قدرت و دولت خاندان رسال، نه بازگشت اشخاص. در جایگاه رجعت نیز اختلاف نظر وجود دارد: برخی آن را از اصول دین و برخی آن را از اصول مذهب و یا از ضروریات آن می‌دانند و دسته‌ای براین باورند که اعتقاد به آن، نه اصول دین است و نه از اصول مذهب و نه از ضروریات اسلام، بلکه از اموری است که نزد اکثر شیعیان پذیرفته شده است. رجعت از ضروریات مذهب شیعه است، نه از ضروریات اسلام؛ بنابراین شیعه، منکران رجعت را کافر نمی‌شمرد و رشته اخوت اسلامى را با دیگران به خاطر آن نمی‌گسلد، ولى به دفاع منطقى از عقیده خود ادامه می‌دهد. برخی در اصل امکان رجعت تردید کرده‌اند و اعتقاد به آن را ناپسند دانسته‌اند. بزرگان علماى شیعه براى اثبات این اعتقاد از تمامى دلائل عقلى و نقلى بهره جسته‌اند که در این نوشتار نیز به تمسک به ادله اربعه، تنها امکان، بلکه با استناد به آيات و روايات و اجماع و دلائل عقلی، وقوع آن در آخرالزمان به ثابت گردیده است. در ادامه مباحث، از رجعت‌کنندگان بحث شد؛ البته دلیل روشنی در دست نیست . ور روایات، تنها به اختصاصی بودن رجعت، ملاک رجعت‌کنندگان و اسامی برخی از آنها اشاره شده است؛ اما از مجموع روایات وارده در این باب، استفاده می‌شود که پیامبر اعظم (ص) و ائمه‌ اهل‌بیت (ع) و نیز گروهی از مؤمنان راستین و کافران بدطینت، از رجعت کنندکان می‌باشند. در پایان مباحث، با بیان برخی از اهداف و فلسفه رجعت، به برخی از شبهات عمده، پاسخ درخور ارائه گردید.